Jesteśmy świadkami ogromnej zmiany w tym jak wyglądają, działają i rozwijają się nasze miasta.



Przestrzeń to dobro wspólne. Powinna służyć mieszkańcom, tworząc inspirujące warunki do życia, tworzenia i eksperymentowania. Pragniemy dyskutować o jej kształcie, wytyczać kierunki jej rozwoju i patrzeć jak funkcjonuje. Nasze działania łączą architekturę, wzornictwo i sztukę realizując potrzeby społeczne. Działania w przestrzeni publicznej wymagają rozwagi, a realna siła oddziaływania łączy się z realną odpowiedzialnością. Doświadczenie i potencjał Dom Development - fundatora Fundacji stanowi podstawę misji tworzenia przyjaznych dla ludzi miejsc. Sztuka staje się kolejnym elementem tworzącym roztropną wizję rozwoju zmieniającej się tkanki miejskiej.

Dowiedz się więcej
Zwiń

Fundacja

Fundacja Dom Development City Art za swój cel stawia sobie wspieranie pozytywnej zmiany w jakości życia w polskich miastach.

Poprzez współpracę z fundatorem, Dom Development SA, wykorzystuje powstające osiedla do wypracowywania wyższej jakości przestrzeni wspólnych, stymulowania rozwoju kultury sztuki w przestrzeni publicznej i prowadzenia debaty na temat tego jak powinny się rozwijać miasta i jaka jest w tym rola sztuki, designu i architektury.

Sztuka to ogromna siła,
która zmienia ludzi i miejsca.

Sztuka to ogromna siła, która zmienia ludzi i miejsca. Na całym świecie artyści realizują projekty w przestrzeni publicznej, które stanowią znaczący wkład w tożsamość miejsc. Dzieła sztuki często w radykalny sposób zmieniają to, jak patrzymy, rozumiemy i odczuwamy nasze otoczenie. Znaczenie i udział sztuki współczesnej w życiu ciągle rośnie i jej znaczenie jest nie do przecenienia.

Sztuka

 

Dla Fundacji Dom Development City Art, sztuka jest narzędziem do tworzenia miejsc o wyjątkowym charakterze, które budują wartości, jakich nie da się zbudować inaczej.

Fundacja Dom Development City Art współpracuje z wieloma twórcami.

Wypełniają oni osiedla Dom Development dziełami sztuki miłymi dla oka, aktywnie biorą udział w dyskusji na temat tego, jakie dzieła powstają wokół nowych osiedli oraz w jaki sposób sztuka może dawać pozytywny wkład w życie ludzi. Stara się znaleźć odpowiedź na pytanie o głębsze znaczenie nowo powstających wspólnot, które utożsamiają się z nowym miejscem i powstającą sztuką.


Udział artystów i sztuki w przestrzeni publicznej ma ogromną siłę sprawczą.

To, co mogłoby wydawać się zwykłą dekoracją, zmieniane jest w platformę pełną znaczeń i sensów, które bez udziału artystów, pozostałyby niewidoczne.

Artyści

Jan Bajtlik (ur. 1989 r. w Warszawie) Projektuje plakaty, ilustracje, tworzy książki i murale. Artysta prowadzi warsztaty typograficzne dla dzieci. Jego książka „Typogryzmol” odniosła wielki sukces, póki co została przetłumaczona na 5 języków. Bajtlik w swoich plakatach używa bardzo prostych znaków graficznych, czasem to litery są głównymi bohaterami jego prac.
Rafał Dominik (ur. 1985 r. w Warszawie) Wypowiada się tworząc filmy animowane, obrazy, kolaże, wideo, rzeźby, elementy ubioru, ma także zespół muzyczny Galactics. Dominik fascynuje się technologicznymi możliwościami, dzięki czemu jego prace są atrakcyjne nie tylko dla odbiorców ze świata sztuki – artysta projektuje m.in. gry komputerowe.
Maurycy Gomulicki (ur. 1969 r. w Warszawie) Fotografuje, tworzy instalacje filmowe i krótkie formy filmowe. Jego znakiem rozpoznawczym jest intensywny kolor różowy. Artysta operuje językiem popkultury, dzięki czemu przekracza granicę między tzw. kulturą niską i wysoką. Gomulicki ingeruje w przestrzeń publiczną budując charakterystyczne kolorowe rzeźby. Pracuje w Warszawie i Meksyku.
Katarzyna Górna (ur. 1968 r. w Warszawie) Wykonuje wielkoformatowe, głównie czarno-białe fotografie, które zazwyczaj zestawia w prze-strzenne instalacje oraz filmy wideo i DVD. Artystka fotografuje przede wszystkim kobiety - często nagie. W swoich pracach, będących wynikiem refleksji nad kwestią tożsamości płciowej, Górna konfrontuje się z wyraźnie obecnym w kulturze, stereotypowym postrzeganiem kobiecości. Stu-diowała rzeźbę w pracowni Grzegorza Kowalskiego.
Czesław Kałużny (ur. 1970 r. w Łącku) Tworzy realizacje przestrzenne, fotografuje i filmuje. Jedna z jego prac – „Marionetka” – to instalacja, w której artysta odnosi się krytycznie do roli prezydenta, jako zwierzchnika wojsk. Kałużny jest autorem pomnika Poległych Bojowników na Cmentarzu Bródnowskim. W 2002 r. uzyskał dyplom w pracowni Grzegorza Kowalskiego.
El Kenor / Kenor (ur. w 1976 r. w Barcelonie) Jego prace powstają na elewacjach budynków i murach, a nawet na pociągach. Te niebywale kolorowe, geometryczne kompozycje można zobaczyć w rodzinnym mieście artysty, ale też w Paryżu, Kijowie, czy Łodzi. Każda z prac Kernora ma swój rytm będący wizualną interpretacją jego fascynacji – muzyki techno. Artysta maluje również obrazy i konstruuje rzeźby z metalu i drewna.
Jan Mioduszewski (ur. 1974 r. w Warszawie) Maluje realistyczne przedstawienia prostych, z reguły drewnianych mebli w rozmaitych skrótach perspektywicznych. Artysta przycina podobrazia w kształt namalowanych przedmiotów, dzięki czemu powstaje iluzja trzeciego wymiaru. Mioduszewski „mebluje” przestrzeń poprzez umieszczanie swoich obrazów zarówno w pomieszczeniach galeryjnych, jak i w mieszkaniach, a nawet w gabinecie rektora ASP. Działania składają się na projekt o nazwie „Fabryka mebli”. Artysta współpracuje z galerią lokal_30.
Piotr Młodożeniec (ur. 1956 r. w Warszawie) Maluje obrazy, projektuje plakaty, tworzy ilustracje i filmy animowane. Używając kontrastowych, czystych kolorów operuje prostymi znakami graficznymi. Wykorzystuje szablony i tworzy typografię. Stylistycznie spójne i bardzo atrakcyjne wizualnie plakaty Młodożeńca mają zawsze dobitny przekaz – nierzadko polityczny.
Zbigniew Olkiewicz. Od połowy lat siedemdziesiątych członek legendarnej Akademii Ruchu, gdzie pracuje jako aktor i współtwórca wszystkich spektakli, a także akcji w przestrzeniach miejskich. Jest autorem filmów artystycznych takich jak: „Tańce”, „Linia horyzontu” i „Migracja – Tu już nie ma nic”, w których przygląda się temu, jak człowiek funkcjonuje w mieście, a jak poza nim.
Marta Paulat (ur. 1977 r. w Kozienicach) Używając czystych, intensywnych kolorów maluje obrazy na dużych płótnach. Artystka pokazuje grupy ludzi w codziennych sytuacjach, często są to wczasowicze. Postacie namalowane w uproszczony, niemal komiksowy sposób, Paulat umieszcza na kontrastowym i jednolitym lub bardzo wzorzystym tle. Wraz z Janem Mioduszewskim stworzyła geometryczną wielobarwną instalację na fasadzie budynku Nowego Teatru w Warszawie. Artystka w 2002 r. uzyskała dyplom w pracowni Jarosława Modzelewskiego.
Mariusz Tarkawian (ur. 1988 r. w Łukowie) Rysuje ołówkiem i flamastrem na papierze, czasem też na ścianach. Czarno-białe kompozycje, składające się ze szkiców postaci, roślin i zwierząt, tworzą skomplikowane rysunkowe opowieści. Tarkawian tworzy na żywo w różnych sytuacjach, nierzadko opatrując prace krótkimi tekstami, często o ironicznym charakterze. Artysta współpracuje z galerią Propaganda w Warszawie.
Daniel Wnuk (ur. 1955 r. w Warszawie) Buduje małe i duże, składające się z niewielu elementów konstrukcje rzeźbiarskie. Artysta używa gipsu, betonu, stali, czy brązu. Pracuje w Warszawie i Nowym Jorku. Wnuk jest autorem m.in. instalacji rzeźbiarsko-architektonicznej w Tel Awiwie i rzeźby dźwiękowej we Francji. Współpracował z Wojciechem Fangorem przy realizacji kompozycji malarskiej umieszczonej na trasie II linii metra w Warszawie.
Olga Wolniak (ur. 1957 r. w Rangunie) Początkowo malowała głównie wielkoformatowe portrety. Obecnie specjalizuje się w malarskich interpretacjach kobierców, kilimów, makatek i dywanów. Wolniak inspiruje się artystycznym rękodziełem. Artystkę fascynuje tkanina – jej splot barwa, jak i zawarta w niej symbolika. Jest również autorką murali.
Artystka wizualna, łącząca tradycyjny warsztat malarski ze sztuką nowych mediów. Doktor sztuk plastycznych i absolwentka Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Beneficjentka licznych programów rezydencyjnych, do miejsc takich, jak Islandia, Barcelona, Florencja czy Sao Paulo. Tworzy kolaże inspirowane nowymi technologiami, jak i strukturami, które wytwarza natura. Ewa Doroszenko i Jackiem Doroszenko badają wizualny wymiar muzyki oraz tworzą muzyczne pejzaże odwiedzanych na rezydencjach miejsc.
Skończyła studia na Wydziale Tkaniny i Ubioru na ASP w Łodzi oraz na Wydziale Rzeźby na ASP w Warszawie. Anna Barlik w swoich pracach bada przestrzenne zależności między człowiekiem a otaczającą go rzeczywistością. Swoje instalacje ustawia zarówno w galeriach sztuki, jaki i w miejscach publicznych, na ulicy i w parkach. W ten sposób ingeruje w zastaną przestrzeń i ją zmienia. Jej działania nigdy nie mają charakteru destrukcyjnego, zawsze w centrum jest człowiek i to, w jaki sposób korzysta z przestrzeni. Barlik stara się sprawić, by osadzona w przestrzeni relacja człowieka z rzeczą była dla obu stron jak najbardziej przyjemna.
Urodzony w 1965 w Gdańsku. Absolwent wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej oraz Wydziału Malarstwa w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Dyplom uzyskał w pracowni profesora Hugona Laseckiego. Zajmuje się malarstwem, fotografią i wideo a przede wszystkim wielkoformatowymi instalacjami malarskimi wykorzystującymi różnego rodzaju efekty optyczne oraz geometryczne. Mieszka w Warszawie oraz w Esteval w Portugalii.
Kalina
Przy ul. Kaliny Jędrusik stanęła intrygująca czarno-czerwona forma – to rzeźba Kalina autorstwa Maurycego Gomulickiego, dedykowana słynnej aktorce. Tak Maurycy Gomulicki sam mówi o swojej realizacji dla Żoliborza Artystycznego: „Kalina jako Samotna Seksbomba Polskiego Kina lat sześćdziesiątych jest dla mnie kimś wyjątkowym, a Lekarstwo na miłość to obok Wojny domowej na pewno mój ulubiony film tej dekady.
Płaskorzeźba na Osiedlu Wilno
Płaskorzeźby umieszczone na Osiedlu Wilno prezentują widoki charakterystycznych miejsc stolicy Litwy, która jest swoistym patronem tego miejsca. Ich zadaniem jest nie tylko bycie elementem dekoracyjnym, ale przede wszystkim ilustrowanie i wzmacnianie charakteru tego wyjątkowego założenia urbanistycznego jakim jest oś. Wilno.
Instalacja na Osiedlu Studio Mokotów
Instalacja na Osiedlu Studio Mokotów
Księgozbiór
Rzeźba Księgozbiór poświęcona jest wybitnemu pisarzowi Stanisławowi Dygatowi. Jest to hiperrealistyczna rzeźba przedstawiająca cały dorobek literacki Dygata w powiększonej, nadnaturalnej skali. Proces powstawania rzeźby był niezwykle skomplikowany. Najpierw pojawił się pomysł, który artystka komputerowo zwizualizowała. Następnie dane zostały przetworzone, aby można było wydrukować w technologii 3D odpowiedniej wielkości model. Powstała forma, z której zrobiono odlew. Gotowy już odlew dzięki polichromii uzyskał kolor i realność.
Rzeźba w fontannie na Osiedlu WIlno
Rzeźba w fontannie na Osiedlu Wilno
Hilary Krzysztofiak
Olga Wolniak zaprojektowała mural dla Kolonii Krzysztofiaka, portret młodego Hilarego. Praca utrzymana w syntetycznej formie i monochromatycznej kolorystyce korespondującej z miedzianymi detalami elewacji pokazuje twarz artysty u początków drogi twórczej. „Urzekło mnie zdjęcie z młodości, widać twarz człowieka uduchowionego, o wielkiej wrażliwości. Hilary Krzysztofiak z zadumą spogląda w przyszłość, nie przypuszczając, jak dramatyczne czekają go losy” – mówi o portrecie autorka.
Syrenka Monika
Monika i Edward Piwowarscy to znana żoliborska rodzina artystyczna. Ona była malarką, a on rzeźbiarzem. Prace Piwowarskiego często nawiązywały do folkloru miejskiego, historii Warszawy i jej mieszkańców. Z bardzo bogatego dorobku artysty wybraliśmy do realizacji na osiedlu trzy rzeźby. W domu syna Edwarda Piwowarskiego, Radosława, reżysera filmowego, rzeźby ojca stoją wszędzie. Są to obiekty dość kameralne, w związku z tym konieczne było zrobienie powiększonych kopii. Biorąc pod uwagę walory estetyczne, a także możliwości techniczne wykonania modeli, wybraliśmy piękną Syrenkę Monikę z 1967 r. Ta rzeźba najbardziej kojarzy się z ideą Żoliborza Artystycznego. Przedstawia żonę rzeźbiarza jako warszawską Syrenkę – artystkę z malarską paletą i pędzlem w dłoni.
Instalacja na elewacji budynku Osiedla Studio Mokotów
Każda z prac Kenora ma swój rytm będący wizualną interpretacją jego fascynacji muzyką techno. Pionowa instalacja, którą można zobaczyć na mokotowskim osiedlu, ożywia białą elewację jednego z budynków. Kenor, znany jako twórca street artu, tym razem zaprojektował wyjątkową i bardziej elegancką odmianę graffiti. Wielobarwna struktura umieszczona na szklanych panelach tworzy obraz, który się zmienia w zależności od miejsca, z którego się go ogląda.
Soroban / Liczydło
Soroban/Liczydło Jana Mioduszewskiego i Marty Paulat to nawiązanie do dwóch koncepcji ważnych dla współczesnej Cybernetyki: tytułowego liczydła (soroban w języku japońskim znaczy liczydło) oraz kodu ASCII – podstawowego formatu zapisu języka w kodzie zrozumiałym dla komputerów. Punktem wyjścia była taśma perforowana, która służyła jako sposób wprowadzania informacji do komputerów z czasów, kiedy wytyczana była ulica Cybernetyki w Warszawie. Długie papierowe wstęgi były dziurkowane w odpowiednich miejscach, co przekładało się na kod binarny. W pracy Soroban/Liczydło artyści, chcą uzyskać efekt dziurkowania przestrzeni zarówno przy użyciu świetlistych kul białych, jak i matowych kul czarnych. Rzeźba ma „perforować” przestrzeń placu i zwracać na siebie uwagę. Soroban/Liczydło to wspólny projekt malarki i graficzki Marty Paulat oraz Jana Mioduszewskiego – malarza, autora obiektów malarskich, instalacji, nieruchomych performansów i interwencji w przestrzeni publicznej.
Kwiaciarka
Rysunek to charakterystyczna forma działań artystycznych dla Mariusza Tarkawiana. Artysta nieustannie obserwuje, rejestruje i komentuje rzeczywistość, używając do tego ołówka i kartki papieru. W prostych szkicach opisuje i krytykuje funkcjonowanie świata sztuki, sytuacje życia codziennego oraz wydarzenia społeczne, polityczne i kulturalne. Rysuje zarówno w małych notesach wielkości pocztówki oraz na wielkoformatowych zwojach. Dla Osiedla Amsterdam stworzył serię murali przedstawiających typowy dla tego regionu krajobraz - m. in. tulipanowe pola i pejzaż z młyńskimi wiatrakami.
Jerzy Ficowski - Mural
Budowa Żoliborza Artystycznego zaczęła się od Kolonii Jerzego Ficowskiego. Duża, pusta ściana elewacji od ul. Powązkowskiej idealnie nadawała się na wielkoformatowy mural. Zaprosiliśmy do współpracy Piotra Młodożeńca. Jego projekt dawał gwarancję najwyższej jakości artystycznej.
Fala mikrotonowa (Microtonal wave)
Rzeźba jest inspirowana pejzażem dźwiękowym (ang. soundscape) warszawskich terenów nadwiślańskich. Kompozycja ukazuje kolejne etapy przemieszczenia się i przekształcania fal, ilustruje subtelne wrażenia słuchowe. Fala mikrotonowa jest przestrzenną interpretacją motywu wody, który pojawia się również na muralu stworzonym przez artystkę dla osiedla w Porcie Żerań. Jej konstrukcja przywodzi na myśl rozchodzące się na wodzie kręgi, ślady po ruchu. Być może od dynamicznego pluśnięcia ogona syrenki? O każdej porze dnia wygląda inaczej, ponieważ jej integralną częścią jest cień, który rzuca na trawę. Ewa Doroszenko to artystka wizualna, łącząca tradycyjny warsztat malarski ze sztuką nowych mediów.
Mozaiki przy wejściach do klatek na Osiedlu Żoliborz Artystyczny
Mozaika w Kolonii Jerzego Mierzejewskiego. Mierzejewski to malarz ciszy i światła, ulotności chwili zatrzymanej w czasie. Płótna artysty mienią się plamami koloru, położonego rytmicznymi uderzeniami pędzla. Stąd naturalne skojarzenie z mozaiką. Obrazy mistrza zostały w ten sposób znakomicie przetransponowane i znalazły się przy wejściach do kolejnych klatek schodowych Kolonii.
Osiedle Forma
W środku osiedla Forma została umieszczona funkcjonalna rzeźba, której zadaniem jest nie tylko ilustrować nazwę osiedla, ale stanowić swego rodzaju axis mundi tego zmieniającego oblicze Pragi Południe miejsca. Wykorzystująca najnowsze technologie i osiągnięcia inżynierii ażurowa bryła ma niezwykle organiczny i naturalny charakter, wpisujący się w ustronny charakter podwórka.
Kanał
Rysunek to charakterystyczna forma działań artystycznych dla Mariusza Tarkawiana. Artysta nieustannie obserwuje, rejestruje i komentuje rzeczywistość, używając do tego ołówka i kartki papieru. W prostych szkicach opisuje i krytykuje funkcjonowanie świata sztuki, sytuacje życia codziennego oraz wydarzenia społeczne, polityczne i kulturalne. Rysuje zarówno w małych notesach wielkości pocztówki oraz na wielkoformatowych zwojach. Dla Osiedla Amsterdam stworzył serię murali przedstawiających typowy dla tego regionu krajobraz - m. in. tulipanowe pola i pejzaż z młyńskimi wiatrakami.
Płaskorzeźba na Osiedlu Wilno
Płaskorzeźby umieszczone na Osiedlu Wilno prezentują widoki charakterystycznych miejsc stolicy Litwy, która jest swoistym patronem tego miejsca. Ich zadaniem jest nie tylko bycie elementem dekoracyjnym, ale przede wszystkim ilustrowanie i wzmacnianie charakteru tego wyjątkowego założenia urbanistycznego jakim jest oś. Wilno.
Mozaika na Osiedlu Żoliborz Artystyczny
W przejściu bramnym Dorota Brodowska wraz z zespołem wykonała wielką kompozycję – przeskalowany podpis, autograf Mierzejewskiego.
Pasaż Morgensterna
Przez serce Żoliborza Artystycznego przebiega ciąg spacerowy łączący dominantę – modernistyczny budynek przypominający ułożone na sobie tomy książek – z najbardziej oddalonymi koloniami osiedla. Tworzy to piękną perspektywę widokową na kameralną architekturę i rozsiane po osiedlu realizacje artystyczne. Ten trakt nazwano Pasażem Morgensterna na część wybitnego reżysera, scenarzysty filmowego i producenta, jednego z przedstawicieli tzw. polskiej szkoły filmowej, twórcy niezapomnianych filmów, jak Do widzenia, do jutra; Jowita, i kultowego serialu Stawka większa niż życie. Aby odnieść się do twórczości artysty i za pomocą środków plastycznych pokazać jego dzieło, mając do dyspozycji ciąg pasażu, trzeba było sięgnąć po niekonwencjonalne rozwiązania. Zbigniew Olkiewicz zainspirował się facebookową osią czasu, na której umieścił wybrane z bogatego dorobku dzieła Janusza Morgensterna. Powstała kompozycja, która obrazowo, za pomocą lakonicznych środków, przekazuje w czytelny sposób maksimum treści. W pasażu wmontowano umieszczone w porządku chronologicznym ażurowe napisy z najważniejszymi datami z CV reżysera.
Wiatrak - Mural
Rysunek to charakterystyczna forma działań artystycznych dla Mariusza Tarkawiana. Artysta nieustannie obserwuje, rejestruje i komentuje rzeczywistość, używając do tego ołówka i kartki papieru. W prostych szkicach opisuje i krytykuje funkcjonowanie świata sztuki, sytuacje życia codziennego oraz wydarzenia społeczne, polityczne i kulturalne. Rysuje zarówno w małych notesach wielkości pocztówki oraz na wielkoformatowych zwojach. Dla Osiedla Amsterdam stworzył serię murali przedstawiających typowy dla tego regionu krajobraz - m. in. tulipanowe pola i pejzaż z młyńskimi wiatrakami.
Płaskorzeźby w Kolonii Hilarego Krzysztofiaka
Podczas projektowania elementów artystycznych w Kolonii Hilarego Krzysztofiaka zrodził się pomysł, aby twórczość malarską artysty przełożyć na język form przestrzennych i wkomponować w opasujący dziedziniec betonowy mur. Zadania tego podjął się rzeźbiarz Daniel Wnuk. Stanął wobec wyzwania, jak za pomocą środków rzeźbiarskich oddać klimat obrazów Hilarego. Podjął dialog z malarskością, z kolorem i plamą. Z dorobku artystycznego Hilarego wybraliśmy cykl prac najbardziej pasujących do projektu. Najpierw powstały szkice, potem modele z kartonu w odpowiedniej skali i rysunki w dużych formatach. Krok po kroku artysta stworzył płaskorzeźby postaci, wycięte ze stali szlachetnej. Następnie, aby oddać charakter malarstwa Krzysztofiaka, formy zostały opalone, wypalone i postrzępione. Dla rzeźby duże znaczenie ma gra światła i cienia. W związku z tym Daniel Wnuk zrobił na obiektach zagięcia, które wzbogacają formę i współpracują ze światłem. Przy montażu formy rzeźbiarskie zostały nieco oderwane od betonowej powierzchni muru, aby wydobyć przestrzenność i nieregularność kształtów. W rezultacie powstał ciekawy efekt współdziałania płasko- rzeźb na tle surowego betonu i biologicznych form zieleni.
Kobieta Kwietnik
Przy placu zabaw na Osiedlu Żoliborz Artystyczny, na wzgórzu, stanęła rzeźba autorstwa Czesława Kałużnego będąca repliką, czyli odtworzeniem w skali 1do 1 pracy Edwarda Piwowarskiego.
Mural Matki Boskiej Ostrobramskiej
Mural na Osiedlu Wilno
Rzeźby w fontannie
Rzeźby w fontannie na Osiedlu Wilno
Kadry z filmów Jerzego Kawalerowicza
Kolonię Jerzego Kawalerowicza na Osiedlu Żoliborz. Postać wyłania się symbolicznie z kolorowego tła – wszak reżyser to czarodziej barwnego opowiadania ludzkich historii, a szkło nawiązywać ma do połyskliwości celuloidu, taśmy filmowej. Przy wejściach do klatek schodowych znajdują się wykonane w podobnej technice kompozycje – kadry z 17 filmów zrealizowanych przez Jerzego Kawalerowicza, począwszy od socjalistycznej Gromady, przez legendarny Pociąg i Matkę Joannę od Aniołów, Faraona, po ostatni film mistrza – Quo vadis. Artystka, tworząc projekty do tych realizacji, chciała uwiecznić słynnych aktorów w kultowych rolach w filmach Kawalerowicza.
Mural Piotra Młodożeńca
Budowa Żoliborza Artystycznego zaczęła się od Kolonii Jerzego Ficowskiego. Duża, pusta ściana elewacji od ul. Powązkowskiej idealnie nadawała się na wielkoformatowy mural. Zaprosiliśmy do współpracy Piotra Młodożeńca. Jego projekt dawał gwarancję najwyższej jakości artystycznej. Elżbieta Ficowska podarowała artyście tomik poezji swojego zmarłego męża. Piotra Młodożeńca zainspirował wiersz "Moje niedoszłe podróże". Zaprojektował barwną kompozycję z liter, które układają się w nazwisko patrona. Powstała kolorowa, przyciągająca wzrok praca. Do kolorystyki muralu dopasowaliśmy kolory przegród balkonowych. Piotr Młodożeniec zaprojektował kolejny mural, tym razem od strony podwórza. W ścianę budynku wkomponował malowidło będące plakatowym ujęciem fragmentu wiersza Ficowskiego. Wielobarwna i optymistyczna fasada Kolonii Jerzego Ficowskiego stała się pierwszym charakterystycznym akcentem na nowo powstającym Żoliborzu Artystycznym.
Dziewczyna z perłą
Mural wykonany metodą sgraffito przedstawia cytat z portertu dziewczyny z perłą z XVII-wiecznego obrazu holenderskiego malarza Jana Vermeera, który otacza geometryczny kalejdoskop motywów architektonicznych. Rysunek to charakterystyczna forma działań artystycznych dla Mariusza Tarkawiana. Artysta nieustannie obserwuje, rejestruje i komentuje rzeczywistość, używając do tego ołówka i kartki papieru. W prostych szkicach opisuje i krytykuje funkcjonowanie świata sztuki, sytuacje życia codziennego oraz wydarzenia społeczne, polityczne i kulturalne. Rysuje zarówno w małych notesach wielkości pocztówki oraz na wielkoformatowych zwojach. Dla Osiedla Amsterdam stworzył serię murali przedstawiających typowy dla tego regionu krajobraz – m. in. tulipanowe pola i pejzaż z młyńskimi wiatrakami.
Słoneczniki
MURAL Mural wykonany metodą sgraffito przedstawia wazon słoneczników z obrazu holenderskiego artysty Vincenta van Gogha na tle rozciągającego się krajobrazu pól uprawnych. Rysunek to charakterystyczna forma działań artystycznych dla Mariusza Tarkawiana. Artysta nieustannie obserwuje, rejestruje i komentuje rzeczywistość, używając do tego ołówka i kartki papieru. W prostych szkicach opisuje i krytykuje funkcjonowanie świata sztuki, sytuacje życia codziennego oraz wydarzenia społeczne, polityczne i kulturalne. Rysuje zarówno w małych notesach wielkości pocztówki oraz na wielkoformatowych zwojach. Dla Osiedla Amsterdam stworzył serię murali przedstawiających typowy dla tego regionu krajobraz - m. in. tulipanowe pola i pejzaż z młyńskimi wiatrakami.
Statek De Stijl
Mural wykonany metodą sgraffito przedstawia statek wpływający w morze niebieskich tulipnów. Ten romantyczny widok kontrastuje z abstrakcyjnym tłem odwołujcym się do kierunku w sztuce "De Stijl" i twórczości holenderskiego artysty Pieta Mondriana. Rysunek to charakterystyczna forma działań artystycznych dla Mariusza Tarkawiana. Artysta nieustannie obserwuje, rejestruje i komentuje rzeczywistość, używając do tego ołówka i kartki papieru. W prostych szkicach opisuje i krytykuje funkcjonowanie świata sztuki, sytuacje życia codziennego oraz wydarzenia społeczne, polityczne i kulturalne. Rysuje zarówno w małych notesach wielkości pocztówki oraz na wielkoformatowych zwojach. Dla Osiedla Amsterdam stworzył serię murali przedstawiających typowy dla tego regionu krajobraz - m. in. tulipanowe pola i pejzaż z młyńskimi wiatrakami.
Nocny okręt
Mural wykonany metodą sgraffito przedstawia dwumasztowy okręt w nocnym rejsie. Wizerunek statku to częsty motyw w sztuce holenderskiej i malarstwie marynistycznym, którego intensywny rozwój przypadał w XVII wieku. Rysunek to charakterystyczna forma działań artystycznych dla Mariusza Tarkawiana. Artysta nieustannie obserwuje, rejestruje i komentuje rzeczywistość, używając do tego ołówka i kartki papieru. W prostych szkicach opisuje i krytykuje funkcjonowanie świata sztuki, sytuacje życia codziennego oraz wydarzenia społeczne, polityczne i kulturalne. Rysuje zarówno w małych notesach wielkości pocztówki oraz na wielkoformatowych zwojach. Dla Osiedla Amsterdam stworzył serię murali przedstawiających typowy dla tego regionu krajobraz - m. in. tulipanowe pola i pejzaż z młyńskimi wiatrakami.
Koncentratory
Duże białe kamienie, na które można się natknąć podczas spacerów po Kolonii Barbary Zbrożyny, to powiększone kopie rzeźb projektu patronki osiedla, które zrealizował Cezary Kałużny. Zbrożyna w swojej pracy wykonywała zarówno monumentalne, realistyczne rzeźby z kamienia, jak i małe obiekty z piaskowca. Często eksperymentując z szorstką i nieregularną fakturą opowiadała o tym, co niedoskonałe lub nieprzyjemne. Tymczasem „Koncentatory” swoją gładką powierzchnią i miękkimi kształtami wywołują wrażenie spokoju. Kuszą, by do nich podejść i usiąść w pobliżu.
Obiektyw
Okrągły, tajemniczy obiekt stojący w Kolonii Zofii Nasierowskiej to pomnik-soczewka. Niczym w krzywym zwierciadle, po obu stronach rzeźby tworzą się odbicia zniekształcające oswojoną rzeczywistość, w obraz zupełnie nieznanego świata. Kamienna struktura sprawia, że rzeźba zdaje się być organiczną częścią przyrody pośród, której się znajduje.
Nutka
Autorem rzeźby jest Rafał Dominik, artysta młodego pokolenia, który w swojej twórczości inspiruje się symbolami zaczerpniętymi z pop-kultury. Pośród zieleni, w koloni Krzysztofa Komedy znajduje się dużych rozmiarów symbol nuty, który zaskakuje swoją intensywną kolorystyką i przyjemną fakturą. Kontrastowa rzeźba wchodzi w wizualny dialog z dwubarwną fasadą sąsiedniego budynku. Jest też oczywistym nawiązaniem do twórczości Krzysztofa Komedy, czyli muzyki.
Neon Komedy
Instalacja neonowa poświęcona Krzysztofowi Komedzie
Aktualności
Spacer ze sztuką w tle
Spacery ze sztuką w tle po pierwszym artystycznym osiedlu w Polsce Na osiedlu uhonorowano wybitnych artystów polskich – mieszkańców Żoliborza, przez nazwanie ulic, placów i kolonii ich imieniem. Znajdziemy tu kilkadziesiąt dzieł poświęconych patronom osiedla, Żoliborz Artystyczny zaprasza na pełen doznań spacer w ramach kolejnej edycji Noc Muzeów 2018. Na osiedlu uhonorowano wybitnych artystów polskich – mieszkańców Żoliborza, przez nazwanie ulic, placów i kolonii ich imieniem. Znajdziemy tu kilkadziesiąt dzieł poświęconych patronom osiedla, które zostały stworzone przez uznanych artystów: Maurycego Gomulickiego, Piotra Młodożeńca, Olgę Wolniak, Rafała Dominika, Czesława Kałużnego. Przygotowali oni prace nawiązujące do twórczości patronów osiedla, m.in. Kaliny Jędrusik, Jerzego Kawalerowicza, Krzysztofa Komedy, Jerzego Ficowskiego.
Op-Art Jarosława Flicińskiego w Studio Arte
Studio Arte to kameralna inwestycja, w bezpośrednim sąsiedztwie ze ścisłym centrum Wrocławia. W częściach wspólnych została wzbogacona o op-artowe elementy artystyczne autorstwa Jarosława Flicińskiego. Abstrakcyjne kombinacje linii dają geometryczne złudzenia optyczne, efekty świetlne i dynamiczne, które wywołują wrażenia głębi oraz ruchu.
Maurycy Gomulicki współtwórcą wystawy w Zachęcie
Do 3 czerwca w Zachęta Narodowa Galeria Sztuki / Zachęta National Gallery of Art można zobaczyć wystawę "Wszystko widzę jako sztukę", która jest idealna dla młodych widzów. Artyści nie narzucają jak należy rozumieć sztukę. Pozwalają tym najmłodszym do wyrażania własnej opinii. Maurycy Gomulicki, jeden z współtwórców wystawy, jest również artystą, który współpracuje z Fundacją Dom Development City Art. Więcej znajdziecie tutaj: www.zacheta.art.pl/pl/wystawy/wszystko-widze-jako-sztuke
Kolory na Żoliborzu
Sztuka Marka Sobczyka w nietypowym miejscu Autentyczne dzieło artysty zdobi ogrodzenie przyszłego placu budowy nowego osiedla. „Kolory Żoliborza” to nowe dzieło autorstwa Marka Sobczyka, które powstało na warszawskim Żoliborzu. Jest elementem dekoracyjnym ogrodzenia przyszłego osiedla mieszkaniowego. Dzieło ze względu na swój nośnik ma charakter tymczasowy, ale stanowi zapowiedź artystycznego charakteru inwestycji. Szare i nieestetyczne ogrodzenie terenu budowy nie musi być wizualną dominantą całego otoczenia. Może być ono też ciekawym nośnikiem sztuki. Pokazuje to przykład z warszawskiego Żoliborza. Dzieło zatytułowane „Kolory Żoliborza” autorstwa Marka Sobczyka ozdabia ogrodzenie przyszłego terenu budowy nowopowstających budynków mieszkalnych między ulicami Powązkowską i Przasnyską. Za tym niecodziennym pomysłem stoi powołana w sierpniu br. Fundacja Dom City Art. „Mając na względzie dbałość o przestrzeń miejską, troszczymy się o nią już na etapie powstawania nowego osiedla. Stąd pomysł umieszczenia na ogrodzeniu przyszłej budowy grafiki autorstwa znanego i cenionego malarza, Marka Sobczyka. Jest to oczywiście dzieło tymczasowe, ale naszą intencją było już na samym początku zdefiniowanie tego miejsca jako wyjątkowego, z klimatem artystycznym.” – mówi Radosław Bieliński, Prezes Fundacji Dom City Art. Marek Sobczyk – malarz, teoretyk, projektant, wydawca (MAMMAL), ur. w 1955 roku w Warszawie, gdzie mieszka i pracuje. Studiował na warszawskiej ASP w latach 1975-80, a w okresie od 1983 do 1989 roku był członkiem Gruppy i współtwórcą pisma Oj dobrze już. Od 1990 roku zajmuje się projektowaniem graficznym i typografią (do 2004 roku z Piotrem Młodożeńcem w spółce Zafryki). Opublikował Kurs abstrakcji (1996), Kurs sublimacji (2006), obecnie przygotowuje Kurs Psycho/somo/socjo-analizy (cykl wykładów w warszawskiej Zachęcie). Współtwórca Kina Grawitacyjnego (z Mateuszem Falkowskim od 2010), opublikowali Wisława. Kryteria sprzedajnej manifestacji (2013), Manifesty Kina Grawitacyjnego (2017). W projekcie „Kolory Żoliborza” ważne było umieszczenie każdego koloru i każdej litery na równych co do ważności planach: wobec ulicy, z bliska, z daleka. Użyty krój liter Pkwadrat był projektowany przez Marka Sobczyka tak, by każdy kształt dał się czytać z istotnym odniesieniem do podstawowych figur geometrycznych.

Spacer ze sztuką w tle

Spacery ze sztuką w tle po pierwszym artystycznym osiedlu w Polsce Na osiedlu uhonorowano wybitnych... czytaj dalej

Op-Art Jarosława Flicińskiego w Studio Arte

Studio Arte to kameralna inwestycja, w bezpośrednim sąsiedztwie ze ścisłym centrum Wrocławia. W częściach wspólnych... czytaj dalej

Maurycy Gomulicki współtwórcą wystawy w Zachęcie

Do 3 czerwca w Zachęta Narodowa Galeria Sztuki / Zachęta National Gallery of Art można... czytaj dalej

Kolory na Żoliborzu

Sztuka Marka Sobczyka w nietypowym miejscu Autentyczne dzieło artysty zdobi ogrodzenie przyszłego placu budowy nowego... czytaj dalej